#معنویت #عرفان_اسلامی

در آغاز نماز ـ علاوه بر تکبیرة الإحرام که جزء نماز هست و واجب می‌باشد ـ گفتن شش تکبیر دیگر مستحب است. اکتفا به سه یا پنج تکبیر نیز جایز است. به تکبیرات یادشده (هفتگانه، پنجگانه یا سه‌گانه) تکبیرات افتتاحیّه گفته می‌شود. امام خمینی برای تکبیرات افتتاحیه فصلی مستقل در آثار خود قرار داده و معتقد است سالک هنگامی که به حالت قیام در برابر حق‌تعالی ایستاد و نیت خالص کرد، برای اجازه ورود در نماز چند تکبیر بگوید و برای گذشت از حجاب‌های مادی دست را بالا برده و خواطر و گرایش‌های طبیعی را پشت سر بیندازد و سه تکبیر بگوید و هرکدام را نشانه گذشتن از حجابی بداند و سپس دعائی را بخواند «اللهم انت الملک الحق المبین لا اله الا انت سبحانک و بحمدک» و سلب مالکیت از غیر حق کند.[۲] بار دیگر نیز دست‌ها را بالا ببرد، رفع حجاب کند و تکبیر چهارم و پنجم بگوید و حجاب‌ها را پشت سر بگذارد، سپس با حال خوف‌ورجا پله‌پله همراه تضرع و فروتنی بگوید «لبیک و سعدیک والخیر فی یدک و الشر لیس الیک». [۳] به اعتقاد امام خمینی سالک پس از تنزیه و تسبیح حق‌تعالی تکبیر ششم را بگوید و دست‌ها را بالا برد و در پی آن تکبیر هفتم بر زبان جاری کند و سپس توقف کند و این دعا را بگوید «یا محسن قد اتاک المسیء»[۴] به اعتقاد امام خمینی از آداب مهم تکبیرات آن است که سالک، با مجاهده و ریاضت قبله قلب را محل کبریایی حق قرار دهد.[۵] امام خمینی تقریر این تکبیرات افتتاحیه را از الطاف الهی می‌داند که خداوند به ایشان داده است، [۶] امام خمینی تکبیرات سبعه افتتاحیه را همان خرق حجب سبعه کلیه ملکوتی و ملکی می‌داند که سالک با معراج حقیقی و سیر الی الله دست می‌یابد. به اعتقاد امام خمینی علت اینکه دست‌ها در تکبیرات هفت‌گانه بلند می‌شود و بالا می‌رود، آن است که در آن قسمی از انقطاع و تخلیص و تضرع است و خداوند دوست دارد که در وقت ذکر او، بنده منقطع به‌سوی او باشد و شاید سرّ رفع ید که به‌واسطه آن غیر را به پشت سر می‌گذارد انقطاع از ما سوی الله است.

#فقه #عرفان_اسلامی #عبودیت