انسان متکبر خود را در همه عرصه‌ها و برای همیشه برتر می‌داند، درحالی‌که این ادعا پشتوانه منطقی ندارد. هر عقل سلیمی این واقعیت را درمی‌یابد و در برابر نظام سلطه مرعوب نمی‌شود.
تکبر در برابر خداوند آن است که تاریخ احکام اسلام را تمام‌شده تلقی کرده و قوانین موضوعه بشری را جایگزین کند؛ و تکبر در برابر انبیا و ائمه آن است که آنان را واجب‌الاطاعه نداند.
این بیماری گستره وسیعی دارد و با برخی رذائل مانند تکبر، غرور و ادلال مرز مشترک دارد. از منظر انسانی بیماری روانی است و با رویکرد دینی، شخص به کمالات خود اعتماد دارد و از انتساب آن‌ها به خداوند غافل است. این بیماری انسان را با استبداد رأی، خروج از مسیر کمال، ضعف تفکر عقلانی و عدم معرفت به خداوند مواجه می‌کند.